Hoeveel aandelen kopen (deel X)

Stops in, emotions out [vervolg]

In de vorige column hebben we een eerste punt van kritiek weerlegd. We pakken in deze column het tweede punt aan : stops worden gerund. De prijs daalt tot net onder mijn stop, ik geef mijn aandelen af en daarna gaan we weer omhoog. Spijts alle indianenverhalen hieromtrent is stop running een feit. Dit is het automatisch (met machines) pijlsnel berekenen van de kosten/baten om stops uit de markt te halen. Stel dat er een fractie van een seconde geen handel is en je ziet een ganse reeks stoporders geconcentreerd op een bepaalde plaats onder de prijs. Dan kun je uitrekenen wat al die aandelen je gemiddeld zouden kosten, wat het je zou kosten aan verkopen om de prijs onder die stops te laten zakken, en wat het je zou opbrengen als de prijs daarna naar het huidige niveau terug stijgt. Als dit een netto voordeel is, dan… (get the picture?)


Maar stop running moet noodzakelijkerwijze gebruik maken van illiquiditeit. Liquide markten zijn veel minder manipuleerbaar. Ik zal het hier nog herhalen maar: blijf weg van illiquide markten (markten met weinig handel, lage volumes en prijzen).

Maar het is dus inderdaad mogelijk dat de stop, die als bedoeling had je positie te beschermen, onderuit gaat, zonder dat de koers dat doet (om hierboven vermelde redenen...). Afgezien van het feit dat er héél wat te vertellen valt over het plaatsen van stops (maar dat doen we later), stelt de paradox van de beurs dat als je een perfecte stop zou kunnen plaatsen, je de beurs kunt voorspellen, en dus diezelfde beurs zou ophouden te bestaan. Dit maakt deel uit van het onzeker milieu. Je kunt een aantal maatregelen treffen, maar je kunt het niet vermijden. Maar dat betekent niet dat stops hun werk niet doen, in de gevallen waar het verder blijft dalen. Maar ook zonder stop running zal het gebeuren dat je stop wordt geraakt en de koers naderhand opnieuw zijn bestaande trend herneemt. Lastig maar onvermijdelijk... Zolang je de stop geplaatst hebt op een plaats waarvan je dacht: hier heeft de prijs niets verloren in een gezonde trend van een liquide aandeel. Dan is er toch geen probleem? We moeten beslissingen los zien van hun resultaten. Er zijn immers 4 en niet 2 mogelijke verbanden of scenario’s. Onderstaande tabel vat dit samen:

Op de beurs zijn niet veel zaken zeker, over de toekomst niets, maar op lange termijn krijgt iedereen er wat hem toekomt. Je kunt soms geluk of pech hebben. Maar als je consistent goede dingen doet, dan gaan op termijn pech en geluk zich uitmiddelen tegen de te verwachten resultaten. Op één bepaald moment echter betekent dit niet dat goede resultaten te wijten moeten zijn aan goede beslissingen of slechte resultaten aan slechte beslissingen. Focus niet op een positie of een trade maar op het consistent doen van de goede dingen op lange termijn.

Als je dus je positie kwijt bent, dan ben je op dat moment zelfs niet zeker of dat een goede of slechte zaak is. Niets verbiedt je echter om het aandeel in kwestie niet verder op te volgen (op een stalk list). Of zelfs fysiek met een nieuwe entry stop die geraakt wordt als het aandeel toch terug de andere richting kiest. Niets verbiedt ons met andere woorden om de positie terug te openen. Daalt het aandeel verder, dan zat je blijkbaar goed met je stop. Je nieuwe entry order kun je dan verder mee laten volgen naar beneden. Als het duidelijk wordt dat het niet meer goed komt, dan kun je het niet uitgevoerde order om terug een positie te openen gewoon weghalen. Later hebben we het over strategische plaatsen voor stops.


To limit or not to limit?

Hoort een limiet bij een stop? 'Ja' hoor ik mensen zeggen 'want dat beperkt de schade'. Nee want dan ben je niet zeker van de uitvoering, zeggen anderen. Het juiste antwoord, als dat er al is, ligt hem mogelijks in de aard van de stop. Bij een exit stop is het de bedoeling een positie af te sluiten in geval van gevaar. Het primair objectief daar is maken dat je weg bent. Een limiet gaan opleggen is knibbelen over centen op het moment dat er gevaar dreigt. Vergelijk het met kijken of je het strijkijzer wel uitzette als je in een brandend huis zit. Die limiet zorgt dus voor het gevaar dat je stop niet wordt uitgevoerd. Dat het strijkijzer zeker uit is, maar dat je niet meer uit het brandend huis raakt. De algemene regel is dus dat je een limiet beter niet plaatst bij een exit stop. Bij een entry stop mis je mogelijks een opportuniteit als je limiet bij het stop order de uitvoering verhindert. Maar je beperkt wel al te erge slippage. Slippage die langs de downside niet volledig kan weggewerkt worden. Worst case mis je dus daar de trein maar elk moment vertrekken er nieuwe.

Het belangrijkste ingrediënt voor een goede uitvoering van stops is liquiditeit. Een vaak onderschat risico (ook bijvoorbeeld bij vastgoed). Liquiditeit is de verhouding van het geld dat jij wil verplaatsen ten opzichte van het totaal verplaatste geld over een tijdsinterval (typisch een dag). Als van een aandeel gemiddeld 100000 stuks per dag worden verhandeld en jij wil er 10000 kopen. Dan heb je een liquiditeitsprobleem. 1 op de 10 aandelen die gedurende een ganse dag worden verhandeld wil je dan immers voor jezelf. In de omgekeerde richting (bij een verkoop) is dit nog erger. Dan zit je als een rat in de val als iedereen door dezelfde deur naar buiten wil. Bovendien ontstaan trends net in aanwezigheid van een (tijdelijke) daling van de liquiditeit. Liquiditeit daalt vaak mee met dalende aandelen. Want na een daling zie je volumes opdrogen. Lager geprijsde aandelen hebben vaak ook een lagere liquiditeit. Stel je voor dat een aandeel van 10 naar 1 daalt, dan zou het gemiddeld dagelijks volume moeten vertienvoudigen om dezelfde liquiditeit te behouden. Vaak kan ze zelfs niet gelijk blijven.


Mentaal

Er zijn enkele mentale hulpmiddelen om vertrouwen te krijgen in stops. Op het moment dat de stop geraakt wordt moet die op een niveau staan waarvan je kunt stellen dat een gezonde prijsactiviteit de prijs niet tot dit niveau kan brengen. Op een niveau ook waar jij je mening over de richting herziet. Waar jij zou zeggen: hier zou ik niet kopen als ik er geen had. Stel jezelf deze vraag als je een stop plaatst. Wordt je positie uitgestopt, volg deze dan verder op (al dan niet met een trailing entry stop). Of schrijf de naam van het aandeel in je agenda over enkele weken en maanden. Als je dan terugkijkt op het aandeel dat werd uitgestopt en je ziet dat de koers gehalveerd is, dan zul je snappen waarvoor stops dienen.

We ronden hier het verhaal af over stops, hun voordelen en vermeende nadelen. Hiermee sluiten we ook het topic af dat we verliezen moeten beperken. In latere columns behandelen het plaatsen van stops. Waar zet je ze en waar zet je ze beter niet.


Volgende keer …

… beginnen we aan de andere helft van onze position sizing dimensie. Het tweede stuk van de balans van de beurs, waarover we veel controle hebben: het maximaliseren van winnaars!


Het ChartMill Team



#positionsizing #stoploss

Recent Blogartikelen
Blogarchief
Search By Tags
No tags yet.
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square